Zolang je nog echt baby was
zijn er niet veel mensen die reageren met vraagtekens in de ogen als ze jouw zien.
In september kwamen je papa en ik een eerste echte confrontatie tegen.
Wij zo fier als een gieter een zeer leuke kinderwinkel in Leuven binnen om de meest hippe muts voor jou te kopen.
Een vriendelijke madam wilde ons helpen:
'Hoe oud is jullie zoontje?'
'Ah, 9 maanden, dan zal je deze maat nodig hebben.'
We probeerden uit te leggen dat jij een groter hoofdje hebt dan doorsnee kindjes
maar de mevrouw wilde niet luisteren.
'Ja maar, de mutsen vallen groot. En kindjes van deze leeftijd hebben deze maat.
Ik weet wel dat de hoofdomtrek van kinderen kan verschillen,
maar ze passen er allemaal in hoor.'
Hebben we nog geprobeerd heb nog eens uit te leggen
en het dan maar opgegeven
en een muts gekocht maar wel met de zekerheid dat we ze nog zouden kunnen ruilen.
En raadt eens!!
Mama stond 2 dagen erna weer in de winkel
om natuurlijk een grotere muts te gaan kopen!!!
Niet zo een ramp voor ons
maar toch wel jammer om vast te stellen dat mensen echt niet willen of kunnen luisteren...
zondag 4 januari 2009
waarom dit fragmentenboek?
Emiel,
We weten al van een paar dagen voor je geboorte dat je voor altijd klein zal blijven. Eerst een choque, maar eigenlijk waren we zeer blij dat je het voor de rest veel beter dan verwacht deed. Dus van toen we wisten dat het met jou helemaal goed zou komen was het voor ons al helemaal dik in orde.
Achondroplasie is een moeilijk woord,
we hebben er ook veel over moeten lezen,
maar eigenlijk weten we dat je klein zal blijven, met kortere armen en benen,
maar dat je voor de rest je eigen leuke leven zal kunnen en mogen leiden.
Wat een geruststelling...
Ondertussen zijn we een jaartje verder
en merken we toch dat jij wat extra zorgen vraagt
om ervoor te zorgen dat je het lichamelijk zeer goed doet.
Maar meer nog,
wij merken toch ook al dat de mensen in hokjes denken,
van de 'standaard'-maten uitgaan,
en dat het niet altijd even simpel of leuk is om tekst en uitleg te geven bij jouw handicap.
We gaan proberen leuke en minder leuke anekdotes
die op ons pad komen omtrent je klein zijn
hier een beetje vast te leggen.
Zo kan jij later dit nog eens nalezen
kunnen we er dan waarschijnlijk eens hard om lachen
en wie weet kunnen andere mensen er ook iets mee...
We weten al van een paar dagen voor je geboorte dat je voor altijd klein zal blijven. Eerst een choque, maar eigenlijk waren we zeer blij dat je het voor de rest veel beter dan verwacht deed. Dus van toen we wisten dat het met jou helemaal goed zou komen was het voor ons al helemaal dik in orde.
Achondroplasie is een moeilijk woord,
we hebben er ook veel over moeten lezen,
maar eigenlijk weten we dat je klein zal blijven, met kortere armen en benen,
maar dat je voor de rest je eigen leuke leven zal kunnen en mogen leiden.
Wat een geruststelling...
Ondertussen zijn we een jaartje verder
en merken we toch dat jij wat extra zorgen vraagt
om ervoor te zorgen dat je het lichamelijk zeer goed doet.
Maar meer nog,
wij merken toch ook al dat de mensen in hokjes denken,
van de 'standaard'-maten uitgaan,
en dat het niet altijd even simpel of leuk is om tekst en uitleg te geven bij jouw handicap.
We gaan proberen leuke en minder leuke anekdotes
die op ons pad komen omtrent je klein zijn
hier een beetje vast te leggen.
Zo kan jij later dit nog eens nalezen
kunnen we er dan waarschijnlijk eens hard om lachen
en wie weet kunnen andere mensen er ook iets mee...
Abonneren op:
Reacties (Atom)